کارگردان : گاس ون سنت.
فیلم نامه نویسان : مت دیمون ، بن افلک.
مدیر فیلم برداری : ژان اسکافر.
تدوین گر: پیترو اسکالا.
آهنگ ساز : دنی الفمن.
بازیگران : مت دیمون ، رابین ویلیامز ، بن افلک ، می نی درایور و...

خلاصه داستان

دانشکده ریاضیات
استاد ریاضیات ، پروفسور جرالد لامبو ، مسئله ریاضی بسیار مشکلی را برای دانشجویان ریاضی بر یکی از تابلوهای راهروی دانشکده طرح کرده تا مهارت آنها را بسنجد. به نظر می رسد یکی از دانشجوها این مسئله را حل کرده اما هر چه از انها می پرسد که چه کسی این مسئله را حل کرده کسی جواب نمی دهد . پروفسور مسئله دیگری را طرح می کند تا این نابغه کم رو را بیابد.

لامبو در حال عبور از راهرو است که می بیند پسری که به نظر جزو خدمه دانشگاه است بر روی تابلو چیزی می نویسد ، عصبانی می شود و بر سر او فریاد می کشد. پسر فرار می کند. وقتی لامبو پای تابلو می رسد می بیند پسر در حال حل مسئله بوده و ظاهرا مسئله را درست هم حل کرده. او تلاش می کند آن پسر را که باید یک نابغه باشد پیدا کند. ویل هانتینگ که همان پسر نابغه است درواقع یک زندانی به قید شرط آزاد شده است که از سوی خدمات اجتماعی زندان ، این شغل را به او داده اند.

سرانجام لامبو ، ویل را می یابد ، اما او پسر ناسازگاری است و ظاهرا به استعداد فوق العاده ای که دارد و همه از جمله لامبو غبطه آن را می خورند آگاه نیست.

لامبو ، ویل را پیش یکی از دوستان قدیمی خود می برد که روانشناس ماهری است . ویل در ابتدا رفتار مناسبی ندارد اما با تلاش های دکتر روانشناس ، رابطه ای عاطفی میان آنها شکل می گیرد و ...

شر همواره سعی داشته است به مقایسه میان علم ونبوغ با سایر مسایل بپردازد.مثلا مقایسه علم با ثروت یا مقایسه علم با قدرت و... اما به نظرمن این مقایسه در این فیلم میان علم و هنر است.وشاید هم تلاش برای برقراری ارتباط میان این دو. اما بهتر است ببینیم که علم وهنر در این فیلم به چه صورت نمود پیدا کرده است.بعضی بر این عقیده اند که هر دو مورد یعنی علم(نبوغ) وهنر در شخصیت ویل میتوان یافت.وبرای اثبات ادعای خود دیدگاه ویل را درباره موسیقی در صحنه ای که با نامزد خود در ارتباط با علم شیمی و..... گفتگو می کند به عنوان نمونه بیان می کنند.اما من براین عقیده ام ویل در ابتدای فیلم به مسایل زندگی تنها از دید علمی نگاه می کند وبه خیا ل خود بر این باور است که می تواند از راه علم ونبوغ خود به قضاوت در باره روحیات دیگران بپردازد این مورد را در اولین ملاقات ویل با آن مرد روان شناس می توان دید. اما صحبت های مرد روان شناس باوی باعث می شود دید ویل به زندگی تغییر یابد.وسر انجام ویل را متقاعد کند که بر ندای عشق به نامزدش لبیک گویدوبه جای پذیرش پیشنهادسازمان اطلاعاتی آمریکا به نزد نامزد خود برود.این بدان معناست که ویل ابتدا شخصیتی مادیگرا داشته یعنی اعتقاد دارد که تمام مسایل را می تواند با نبوغ خود حل کند اما بعد از گفتگو هایی که با مرد روانشناس دارد به این نتیجه میرسد که در زندگی مسایلی است که برای حل کردن آن فقط باید عاشق بود.به نظرمن هنر مند کسی است که عاشق است وعالم کسی است که از پیرامون خود می آموزد وبه حل مسایل زندگی از طریق آموخته های خود می پردازد.ویل ابتدای فیلم عالم است ودر انتهای فیلم عاشق واگر هنر وعشق را ازیک سنخ بدانیم می توان فهمید در تقابل علم وهنر سرانجام این هنر(عشق)است که پیروز می شود.

آری به دید من فیلم اینگونه به بیننده القا می کند که آنچه انسان را به زندگی امیدوار می کند واو را وادار به تلاش برای رسیدن به هدف خود می کند عشق است ونه آن چیزی که از پیرامون خود کسب می کند.وکلام آخر اینکه عشق ذاتی است ونه اکتسابی ومربوط به فطرت انسان است.  

منتقدین و صاحبنظران عرصه ی نقد به خصوص سینما اسلوب نقد را بر بهره گیری هر چه بیشتر از نمادها استوار می کنند و برای نقد از زاوی ای به فیلم نگاه می کنند که موجب برجسته نمایی هر چه بیشتر سمبل ها شود . غرض اینکه شاید بتوان عرصه ی نقد را به بازی شطرنج تشبیه نمود . از آن جهت که هیچ دو بازی شطرنجی شبیه هم نیست . البته این مصداق در مورد تاویل و تفسیر آثار هنری کمی مبالغه آمیز است اما منطبق با اصل برداشت آزاد از فیلم می باشد هرچند ممکن است فراتر از خواست و نظر کارگردان و نویسنده باشد .در تایید این حرف به قول یک دوست سینمایی بسنده می کنیم : " دلیل ندارد هر چه دیگری بلغور کرد بپذیریم " .

ویل هانتینگ نابغه از جمله فیلم هایی است که شاید تمایز در کشف معنا را به خوبی مشخص کند . آسیب های اجتماعی ‘ واقعیت های دنیای جوان ‘ دید متفاوت نبوغ و سیاستمداران به مسائل ‘تقابل علم و هنر و ... هر کدام قابل ادراک است .

ویل هانتینگ نابغه در زمره ی10 فیلم پر فروش سال 97 قرار دارد و این اقبال عمومی مرهون فیلمنامه ی قوی و دیالوگ محور آن است که به گفته ی نویسندگان ان اقتباسی ازاد از زندگی شخصی خودشان بوده است.

روند فیلمنامه به گونه ای است که ما را به بازخوانی پرونده ی جوان غربی وا می دارد . پرونده ای نه چندان پاک با یک ذهنیت سیاه و منفی نسبت به کلیت آن . عیاشی ‘ خوشگذرانی ‘ بی هدف بودن ‘عدم پایبندی به ارزش ها همه وهمه وصله های ناجوری است که بر پیکر او زده ایم . فیلم هم از این باب وارد می شود و ما را به مرافقت می کشاند . انطباق پیش داوری ها با روایت مقدمه ی فیلم در ارتباط مستقیم با نتیجه گیری نهایی از فیلم است .

در یک فضای بهم ریخته از محل زندگی یک جوان شروع می شود . جمع دوستا نه ی آنها را خوشگذران و باری به هر جهت توصیف می کند . خشونت طلبی ‘ اعتیاد به سیگار و ...  انواع و اقسام اتهاماتی است که به او زده ایم . ویل غالب وقت خود را با دوستانی می گذراند که از قول پروفسور میمون هستند . سیگار کشیدن های مکرر ( حتی با دست بسته در زندان ) ‘ مصرف مدام نوشیدنی ‘ وقت گذرانی در کلوپ شبانه با آن ویژگی های مخصوص به خود ‘ خشونت و ...که فیلم نشان می دهد می روند تا ذهنیات ما را به منصه ی ظهور برسانند .