سریال فرار از زندان (prison break)

لطفا گول اسم این سریال را نخورید . بیشتر مردم فکر می کنند داستان این سریال یک داستان کهنه و تکراری فرار چند زندانی از زندان است و با توجه به اینکه فرار چند زندانی را در چندین فصل به نمایش می کشد خیلی باید سریال خسته کننده ای باشد .

ولی خیالتان را راحت کنیم . این سریال از جذابترینهاست و به هیچ وجه قابل مقایسه با فیلمهای سینمایی فرار کردن از زندان نیست . داستانی بسیار جالب , رازگونه , معمایی , درام , پلیسی , هیجان آور و اکشن.

سریال تلویزیونی فرار از زندان که از ۲۹ آگوست ۲۰۰۵ از شبکه تلویزیونی فاکس پخش شده است . سریالی که از ابتدا در سال ۲۰۰۳ از سوی پائول شیورینگ به کمپانی رسانه ای فاکس و سازمان های دیگر پیشنهاد شد اما با آن موافقت نشده بود و بیشتر برای ساخت اثر سینمایی در نظر گرفته شده بود و استیون اسپیلبرگ قرار بود قبل از ساخت جنگ دنیاها، کارگردانی آن را به عهده بگیرد. اما کمپانی فاکس، با توجه به اینکه سریال های ۲۴ و گمشده را تا این حد موفق دید که در صدد رقابت با آنها درآید ، در سال ۲۰۰۴ با پیشنهاد پائول شیورینگ موافقت کرد و شیورینگ هم سناریوی قسمت هایی از آن را نوشت و کمپانی شروع به جمع کردن گروه فیلمبرداری، تجهیزات و انتخاب بازیگران کرد. شیکاگو به عنوان محل فیلمبرداری انتخاب شد و زندان جولیت به عنوان زندان خود داستان (فاکس ریور) قرار داده شد. فیلمبرداری با سلول قربانی اصلی داستان، لینکلن، که راجع به آن بیشتر صحبت خواهد شد آغاز شد. این سلول همان سلولی است که جان وین هم در آن در یکی از فیلمهایش در بند بوده است و به طوری فضای آن وحشت آور بوده که بسیاری از گروه حاضر به ورود به سلول نشدند. این سریال برای فیلمبرداری اش در محل های مشخص شده و هزینه ی استفاده از آنها ۲ میلیون دلار برای هر قسمت خرج برداشته است. با پخش اولین قسمت، این سریال توجه بسیاری از جمله قشر میان ۱۴ تا ۳۴ سال را به خود جذب کرد و محبوب تعداد زیادی بیننده شد .

در يکي از تراژيک‌ترين صحنه‌هاي آخرالزّماني تاريخ سينما، زمين نابود مي‌شود و در آتش مي‌سوزد، در حالي که گروهي از انسان‌ها، از جمله کيلب و ابي به آسمان و مکاني بهشت گونه رفته‌اند تا به قول خودشان در زماني ديگر بازگردند و از نو شروع کنند.

Dances with Wolves (1990 – آمریکا)

برنده 7 جایزه اسکار

کارگردان : کوین کاستنر

تهیه‌کننده گان:  کوین کاستنر و جیم ویلسون

نویسنده: مایكل بلیک

بازیگران : کوین کاستنر -ماری مک‌دانل -گراهام گرین

موسیقی: جان بری

فیلم‌برداری: دین سملر

تدوین: نیل تراویس

توزیع‌کننده: اوریون پیکچرز

مدت زمان: ۱۸۱ دقیقه

بودجه: ۱۹٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار (تخمینی)

فروش: ۴۲۴٬۲۰۸٬۸۴۸ دلار

خلاصه داستان

 خطر لوث‌شدن: هشدار! آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

کوین کاستنر در نقش یک سرباز آمریکایی بعد از شرکت در جنگ و نشان دادن شجاعت خود جایی را برای سکونت دور از مردم انتخاب می‌کند، به مرور زمان با سرخ‌پوست‌ها ارتباط برقرار می‌کند و عامل این ارتباط هم زنی سفیدپوست است که چند سرخ‌پوست خشن در زمان کودکی پدر و مادرش را به قتل رساندند و حال وضعیت روانی مناسبی ندارد. نقش اول این فیلم را در زمان تنهائی یک گرگ همراهی می‌کند و در اواخر فیلم این گرگ توسط سفیدپوستان کشته می‌شود. این فیلم گویای یک زندگی پاک و عمیق در طبیعت است و مقایسهٔ سرخپوستان با سفیدپوستانی که هیچ چیز جز تصرف و قدرت برایشان مهم نیست . سرخپوستانی که یک سفید را در خود حل می‌کنند و به خاطر وجود فرهنگ و اخلاق نیک او را جذب خود می‌کنند ولی در مقایل سربازان سفیدپوست مردی از نژاد خودشان (کوین کاستنر) که یک سرخپوست شده را شکنجه می‌کنند.

جوایز:

برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری

برنده جایزه اسکار بهترین کاگردان

برنده جایزه اسکار بهترین ویرایش فیلم

برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی (جان بری)

برنده جایزه اسکار بهترین فیلم

برنده جایزه اسکار بهترین صدابرداری

برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه

نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد

نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن

نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردان هنری

نامزد جایزه اسکار بهترین طراحی لباس

کوین کاستنر:

سال 1955 در سين‌وود كاليفرنياي‌ آمريكا متولد شد. پس از فارغ‌التحصيلي از دانشگاه ايالتي كاليفرنيا، مشاغل مختلفي را امتحان كرد تا اين‌كه فعاليت‌اش را در زمينه بازيگري با تئاتر آغاز كرد و پس از چندي حضور در صحنه، در سال 1980 وارد سينما شد.

نخستين فعاليت‌ها و نقش‌آفريني‌هايش در سينما با استقبال و توجه مواجه نشد، به طوري كه نخستين فيلمش سايه‌‌ها سياه مي‌شوند (1981) مناسب پخش تشخيص داده نشد و در نهايت با 5‌‌‌سال تاخير به نمايش درآمد.

Chicago (2002 – آمریکا)

برنده 6 جایزه اسکار در سال 2003

اگر نمی توانی مشهورترین باشی، بدنام ترین باش

بدون شک فیلم شیکاگو (Chicago) به کارگردانی Rob Marshall بهترین فیلم موزیکالی است که در دهه اخیر ساخته شده است، فیلمی سراسر موسیقی ارکسترال، موسیقی با کلام و حتی مملو از کلام موسیقایی. فیلمی که با بازی زیبای هنرمندانی چون ریچارد گیر (Richard Gere) در نقش یک وکلیل، کاترینا زتا جونز (Catherine Zeta-Jones) در نقش یک خواننده معروف Jazz و رنی زلوگر (Renée Zellweger) در نقش یک خواننده معمولی کر، به روی صحنه آمد و پس از سالها جای خالی فیلم های موفق موزیکال در سینما را پر کرد.

شیکاگو نامزد دریافت 13 جایزه اسکار شد و در مجموع توانست 6 جایزه اسکار را به خود تعلق دهد و این در حالی بود که فیلم پیانیست ساخته رومن پولنسکی (Roman Polanski) تنها توانست سه جایزه اسکار دریافت کند. با وجود این هیاهوی فیلم پیانیست در ایران بمراتب بیشتر از فیلم شیکاگو بود و علت آن شاید موزیکال بودن شیکاگو بود بخصوص که سراسر فیلم فضای Jazz در نیمه اول قرن بیستم را داشت.

به همین خاطر تماشاگران ایرانی کمتر توانستند با این فیلم موزیکال ارتباط برقرار کنند و برعکس علاقمندان موسیقی که حتی به سینما علاقه ای ندارند اغلب جزو طرفداران این فیلم محسوب میشوند. شیکاگو در سال 2003 جوایز اسکار در رشته های بهترین تصویر، کارگردان هنری، طراح لباس، ویرایش فیلم، صدا و بهترین هنرپیشه کمک (Support) زن ( کاترینا زتا جونز) را نصیب خود کرد.

هنگامی که زتا جونز با مهارت بالا اولین جملات قطعه موسیقی "All that Jazz" را اجرا کرد توانست بسیاری از خواننده های موسیقی سبک Jazz را ناک اوت (knockout) کند و بخوبی نشان دهد که او علاوه بر یک هنرپیشه خوب توانایی های لازم در زمینه موسیقی را نیز دارا میباشد، اما برعکس ریچارد گیر به هنگام اجرای ترانه ها در اندازه هایی که از او انتظار می رفت ظاهر نشد. رنی زلوگر با وجود داشتن صدای بچه گانه و توام با خش به علت وجود شیطنت و شیرنی در صدایش در حد قابل قبولی اجراهای خوبی از خود برجای گذاشت. در هر صورت پس از اکران فیلم بسیاری از منتقدان هنر سینما و موسیقی اتفاق نظر داشتند که کاترینا زتا جونز می تواند یک خواننده تمام عیار باشد.

موسیقی این فیلم ساخته جان کندر (John Kander) متولد سال 1927 می باشد که پس از دریافت درجه لیسانس از دانشگاه کلمبیا سالها بعنوان نوازنده پیانو، آهنگساز و تنظیم کننده فعالیت موسیقی کرد. او تخصص خاصی در ساخت موسیقی فیلم های موزیکال داشت به همین دلیل در سال 1975 برای ساخت موسیقی نسخه قبلی فیلم شیکاگو انتخاب شد. متن ترانه های فیلم شیکاگو نیز همانند اغلب کارهای کندر با همکاری فرد اب (Fred Ebb) تهیه شد. Ebb در سال 1935 بدنیا آمد و فعالیت او تهیه نمایش نامه، شعر همچنین نقد در روزنامه های معتبر هنری بود. از دیگر کارهای مشترک موزیکال این دو میتوان به فیلم های Cabaret یا Kiss of the spider woman اشاره کرد.

جوایز: شیکاگو نامزد دریافت ۱۳ جایزه اسکار شد و در مجموع توانست ۶ جایزه اسکار را به خود تعلق دهد.

برنده اسکار بهترین فیلم

برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای کاترین زتاجونز

برنده اسکار بهترین تدوین

برنده اسکار بهترین کارگردان هنری

برنده اسکار بهترین طراحی لباس

برنده اسکار بهترین صدا

منابع: http://www.harmonytalk.com/id/299 و سایت ویکیپدیا

(برای دریافت نقد فیلم شیکاگو بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)

گفت و گوی بهمن قبادی با برناردو برتولوچی

با مرگ میکل آنجلوآنتونیونی، از نسل کارگردانان بزرگ ایتالیا که تاثیر عمیقی در سینمای مدرن اروپا وجهان گذاشتند، تنها برناردو برتولوچی باقی مانده است. برتولوچی کارگردان صاحب سبک و جنجالی سینمای ایتالیا که آثارش همیشه مورد توجه منتقدان قرار گرفته، اعلام کرد قصد دارد که در ساخت فیلم بعدی اش از بهمن قبادی کارگردان ایرانی بعنوان دستیار استفاده کند. این خبر تا زمان ساخت فیلم برترلوچی که از سه سال پیش تاکنون ساخته نشده، هنوز تازه است. اما ماجرای این پیشنهاد به دیداری برمی گردد که قبادی در پاییز 2005 در رم با برتولوچی داشت. برتولوچی در این گفت و گو که چندین ساعت به طول انجامید با کارگردان جوان ایرانی از هر دری سخن گفت و شنید. با تشکر از از آقای مختار شکری پور که این گفت و گو را در اختیار نشریه مشق آفتاب گذاشتند، شما را به مطالعه بخش برگزیده ای از این گفت و گو دعوت می کنیم.

این گفت و گو در پاییز 2005 در خانه برناردو برتولوچی انجام شده است؛ گفت و گویی که چندین ساعت ادامه یافت و موضوع های متفاوت وگسترده ای را در برگرفت. آنچه در اینجا به چاپ می رسد، تنها بخش کوچک و انتخاب شده ای از آن گفت وگوی گرم و صمیمی است.

قبادی: هیچ وقت فکر نمی کردم فیلمسازی را که آثارش مثل "بودای کوچک"، "آخرین امپراتور" و "آسمان سرپناه" جزو فیلم هایم محبوبم بوده، از نزدیک ببینم. خیلی خوش حالم به رم آمدم که تو را ببینم. راستش، دو سه ماه پیش، دستیار اجرایی ام در دفترکارم، گفت، ایمیلی از آقایی به نام برناردو رسیده که خیلی از فیلم "لاک پشت ها..." تعریف کرده است. پرسیدم برناردو کیست؟ و چون خیلی با سینما آشنایی ندارد، گفت نمی دانم! اصلا فکر نمی کردم که برناردویی که درباره اش صحبت می کردیم، همان "برناردو برتولوچی" کارگردان محبوب و بزرگ سینما باشد. واقعا گمان نمی کردم آدمی به بزرگی تو، وقت و فرصت داشته باشد که نشانی ایمیل مرا پیدا کند و میل بفرستد. این کار به من خیلی دلگرمی داد و مرا به این نتیجه رساند که خودم را باور کنم. "برناردو برتولوچی" عزیز، تو جزو آنهایی هستی که ستایشش می کنم .

The Sheltering Sky (1991 ایتالیا و انگلستان)

كارگردان : برناردو برتولوچی – فیلمنامه : مارک پپلو و برتولوچی – مدیر فیلمبرداری : ویتوریو استورارو  – موسیقی: ریوئیچی ساکامونو – بازیگران : دبرا وینگر ، جان مالکویچ ، کمپبل اسکات ، ژیل بنت ، تیمونی اسپال، اریک ووآن – هفتاد میلیمتری 138 دقیقه.

خلاصه داستان:

سال 1947 ، پورت و کیت موزربای ، زوج هنرمند آمریکایی به همراه دوستشان جرج تانر، برای سفری طولانی وارد بندری در صحراهای شمال آفریقا می شوند. آنها در هتل ، به دو توریست انگلیسی مضحک بر می خورند، خانم اریک لایل، عکاس و سفرنامه نویس و پسر عجیب و غریبش اریک.

 پورت حین گشت و گذار به واسطه ای برمی خورد که او را پیش یک زن می برد. زن سعی می کند کیف پورت را برباید، اما موفق نمی شود. پورت فرار میکند و با سر و وضعی آشفته به هتل باز می گردد.

پورت کم کم به توجه خاصی که جرج به کیت دارد، مظنون می شود. آنها سفرشان را به صحرا آغاز میکنند پورت با اتومبیل خانم لایل و پسرش ، وکیت و جرج با قطار از پی آنها. جرج در راه به کیت توجه نشان می دهد اما کیت علاقه ای نشان نمی دهد. پورت سعی می کند جرج از آنها جدا شود. به این منظور، او را با خانم لایل و  پسرش راهی می کند تا خود و کیت با اتوبوس عازم شهری دیگر شوند. اما اریک لایل گذرنامه را خواهد آورد پورت و کیت بشتر به عمق صحرا می روند، پورت تب می کند و کیت او را به یکی از دفاتر لژیون خارجی می برد. بیماری او تیفوئید تشخیص داده می شودو به رغم پرستاری کیت، اوضاع او با امکانات بهداشتی صفر روبه وخامت می گذارد تا بالاخره می میرد.

کیت سرگردان در صحرا به کاروانی بر میخورد که او را با خود تا حاشیه آفریقای سیاه می برند. رییس کاروان، قاسم او را به خانه خود می برد و یکی از زنان حرمسرای خود می کند، اما زنهای دیگر او را بیرون می رانند، نماینده از سفارت آمریکا از راه می رسد و او را نجات می دهد. جرج در بندر منتظر اوست. کیت از او نیز می گریزد

درباره فیلم:

برناردو برتولوچی، آسمان سرپناه را بر اساس رمان اتوبیوگرافیکال پل بولز ساخته است.  یک تجربه کاملا شخصی که بر اساس خاطرات بولز در صحرا و شمال آفریقا نگاشته شده است.

کیت و پورت بعد از ۱۰ سال زندگی زناشویی، شکاف عمیقی را در رابطه زناشویی‌شان احساس می‌کنند. آنها دست به این سفر خطرناک و پرماجرا می‌زنند تا نه تنها خود را بشناسند بلکه رابطه متزلزل بین خود را ترمیم کنند. آنها خود را در فرهنگ، آداب و زندگی بومیان شمال آفریقا غرق می‌کنند، از آب آلوده صحرا می‌نوشند، غذاهای دستفروشان محلی را می‌خورند و با مردم بومی رابطه جنسی پیدا می‌کنند.

آسمان سرپناه درباره روشنفکران دلزده و خسته از زندگی و فرهنگ غربی است که به جستجوی جهان‌های ناشناخته و اگزوتیک می‌روند اما ذهنیت ساده‌لوحانه و خوش‌باورانه آنها در مواجهه با واقعیت هولناک صحرا و فرهنگ بومی ترک برمی‌دارد و رویای آنها به کابوس سهمگینی بدل می‌شود. صحرا مثل یک سراب می‌ماند و زیبایی، خلوص و خشونت آن آنها را فریب می‌دهد. پورت بر اثر ابتلا به بیماری تیفوس می‌میرد و کیت سعی می‌کند هویت بومی پیدا کند.

منابع:

۱- http://naadaanii.persianblog.ir/post/800

۲- http://cinema30.mihanblog.com/post/94

درباره فیلم:

داستان در سال های 1930 روی می دهد، کایرا نایتلی مثل غرور و تعصب یکی از هنرپیشه‌های اصلی فیلم تاوان است، او در نقش سیسیلی بازی می‌کند، دختری که عشق پاکش به «رابی» با بازی «جيمز مک اووی» با سوء تعبیر خواهر کوچکترش مواجه می‌شود. خواهر کوچک‌تر او پاپوش بزرگی برای رابی می‌دوزد و این دو را ناکام می‌کند. سال‌ها بعد خواهر کوچک‌تر در صدد جبران برمی‌آید، ولی دیگر بسیار دیر شده است.

این رومانس و این کشمکش‌ها وقتی جالب می‌شوند که در بطن جنگ جهانی دوم رخ می‌دهند و به تصویر کشیده می‌شوند.

داستان فیلم تاوان از رمانی به همین نام، اثر يان مک اوان اقتباس شده است. رمان تاوان در سال 2001 وارد بازار کتاب شد و موفقیت زیادی برای نویسنده‌اش به ارمغان آورد، چرا که در لیست پرفروش ترین کتاب‌ها قرار گرفت و برنده جایزه بوکر شد.

فیلم به صورت اتوبیوگرافی و از زبان خواهر کوچک‌تر نقل می‌شود. یکی از نکات جالب این فیلم پرداخت فوق‌العاده آن است، بعضی صحنه‌ها را در این فیلم دوبار و از زاویه دید خواهر کوچک‌تر و سپس خواهر بزرگ‌تر می‌بینیم، ابتکاری که من حضور ذهن ندارم در فیلم دیگری هم شاهدش بوده‌ایم یا نه.

موسیقی فیلم که برنده جایزه گلدن گلاب سال ۲۰۰۷ شده است، واقعا زیباست و یکی دیگر از نقاط قوت فیلم است، داریو ماریانلی که پیش از این آهنگ‌سازی فیلم‌های V for Vendetta و خداحافظ هاوانا را برعهده داشته، این بار موسیقی زیباتری خلق کرده است. در سایت فیلم می‌توانید به صورت آنلاین به قطعاتی از موسیقی متن فیلم گوش کنید.

جالب است بدانید که طبق نظرسنجی که توسط مجله «اين استايل» انجام شده، پیراهن ابریشمی سبزرنگ کایرا نایتلی در فیلم تاوان، به عنوان بهترین لباس سینمایی در طول تاریخ سینما انتخاب شده است و بر پیراهن سفید رنگ مارلين مونرو در فیلم خارش هفت ساله The Seven Year Itch و پیراهن مشکی آدری هپبورن در فیلم صبحانه در تیفانی پیشی گرفته است!

جوایز: برنده جایزه بهترين فيلم سينمايي درام و بهترین موسیقی متن در گلدن گلاب سال 200۷.

منبع: http://www.daneshju.ir/forum/archive/t-36225.html و سایت یک پزشک

نقدی بر فیلم ویکی کریستینا بارسلونا

ویکی و کریستینا در بارسلونا اثر کارگردان مشهور سینما وودی آلن را می توان از زوایای مختلف مورد بررسی قرار داد به این ترتیب که سه موضوع مهم در این فیلم مشهود به نظر میرسد

1-     هنر

2-     عشق

3-     رابطه جنسی

و پیام اصلی فیلم نیز ارتباط این سه موضوع با یکدیگر است بدین ترتیب که جذاب بودن موسیقی گیتار برای ویکی که پس از آن ما شاهد یک رابطه جنسی میان خوان و ویکی می باشیم حاکی از ارتباط میان علاقه به سکس و موسیقی به صورت توامان می باشد بنابراین هدف وودی آلن از خلق چنین صحنه ای بیان ارتباط میان سکس و هنر است به عبارت دیگر دو نیاز عاطفی یعنی رابطه جنسی و موسیقی مکمل یکدیگر فرض شده است. اما عشق در این فیلم به چه صورت دیده شده است در این فیلم نویسنده عشق را می ستاید و آن را نیز تایید می کند اما با حذف یک مورد اساسی در عشق و آن پایداری و ثبوت عشق است در صحنه ملاقات خوان و ویکی هنگامی که ویکی قرار است با نامزد خود ازدواج کند خوان به ویکی جمله جالبی می گوید که به نظر می رسد هدف از بیان این جمله القا این مفهوم( ناپایداری عشق) در ذهن مخاطب است و آن جمله اینست "که فقط عشق ناکافی می تواند رمانتیک شود" بنابراین سه مقوله عشق، رابطه جنسی و هنر در صورتی می توانند ارتباط داشته باشند که دارای یک ویژگی مشترک باشند و آن از نظر فیلم ساز عدم ثبوت و تنوع در این سه مقوله است به بیان دیگر اگر ما تنوع و عدم ثبوت را در سکس و هنر می بینم لا جرم این عدم ثبوت را نیز در مقوله عشق باید جست.

واین مقدمه ای می شود برای تفهیم این موضوع که یک نفر میتواند به چند نفر عشق بورزد با همان خصوصیاتی که در عشق دونفره شاهد آن هستیم با این تفاوت که در این نوع عشق دیگر خبری از یگانگی پایداری نیست.

اگر عشق مجازی را مقدمه بر عشق حقیقی بدانیم القای این موضوع(عشق ناپایدار) در ذهن مخاطب خطرناک بنظر میرسد چرا که می تواند منجر به شرک گردد.

ولی اگر عشق حقیقی و مجازی را از هم جدا کنیم به نتیجه جالبی می رسیم و آن اینست که عشق به هرچیز در عین زیبایی و رمانتیک بودن ناپایدار است جز عشق ذات اقدس احدیت

لذا در این فیلم ایهام و جود دارد که به یک تعبیر این فیلم ضد یگانگی است و به تعبیر دیگر یگانگی خداوند را تایید می کند

شما با کدامیک موافقید در اینباره اظهار نظر کنید

 Vicky Cristina Barcelona(2008 – آمریکا)

نویسنده و کارگردان: وودی آلن

بازیگران: اسکارلت جوهانسون، ربکا هال، خاویر باردم، پنه لوپه کروز، پاتریشیا کلارکسون، کوین دان

ژانر: عشقی، درام، کمدی

جوایز: برنده اسکار بهترین نقش مکمل برای پنه لوپه کروز .

 Gia (1998 – آمریکا)

کارگردان : Michael Cristofer

بازیگران : Angelina Jolie Elizabeth Mitchell Eric Michael Cole Kylie Travis

خلاصه فیلم : فیلمی بر اساس داستان واقعی زندگی Gia Carangi (اولین سوپرمدل آمریکایی) از 17 سالگی او زمانی که در رستوران پدرش کار میکرد تا زمان مرگش در 26 سالگی به علت ابتلا به ایدز. در بین این دو برهه شاهد سقوط او در منجلاب مواد مخدر و روابط شکست خورده هستیم...

ادامه مطلب (حتما بخوانید)....

نقدی بر فیلم ملنا

تادر آر رملو

ترجمه: مریم سپاسی

مانند سينما پاراديزوي برنده ي جايزه اسكار، فيلم ملناي تورناتوره در نوستالژي گذشته  به سر مي برد و ماجراي به  بلوغ رسيدن  پسر جواني است كه قهرمان و راوي داستان است. در مجموع هر دو فيلم بر عليه تاثيرات  پشت زمينه اي  پس از جنگ جهاني دوم است. بر بالغ شدن قهرمان جوان داستان و در پي  آن به از دست دادن بي گناهي و معصوميت او متمركز مي شود.

اگرچه جنگ تم برجسته فيلم ملناست اما نظرات  تورناتوره در هر دوفيلم بسيار واضح  است. اين كه پس از موسوليني، فاشيسم و اردوگاه هاي كار اجباري معصوميتي چه فردي و چه فرهنگي ممكن نيست. چنان كه تئودور آدورنو سال ها قبل گفته است: " شاعرانه ها پس از آشويتس بربريت هستند."