نگاهي به فيلم دعوت آخرين ساخته ابراهيم حاتمي كيا

كهنه كار سينماي جنگ در ميدان مين

 ايزد مهرآفرين

اساسا نقد آثار كارگردان بزرگي مثل حاتمي كيا نياز به يك شناخت عميق و يك رابطه قلبي با آثارش دارد حاتمي كيا كارگرداني است كه همواره صادق بوده و هيچ وقت در آثارش ريا نكرده هميشه خودش بوده و هست و همواره ايمان به اثرش را ديده ايم كه همين در اين عصر بي ايماني نعمتي است.صداقت حاتمي كيا هم براي او هم خوب شده هم بد مثلا‌ در حالي كه در اوج ايمان و انگيزه هست پياپي شاهكار‌هايي مثل از كرخه تا راين - خاكستر سبز -برج مينو - بوي پيراهن يوسف -آژانس شيشه اي و روبان قرمز را مي سازد و جالب اين كه همه اين آثار در زماني ساخته مي شود كه كارگردان صادق ما هم جايگاه شك براي خودش مشخص است هم جايگاه ايمان و مشكل او با طرفدارانش دقيقا از جايي شروع مي شود كه خود نيز دچار آشفتگي‌هايي مي شود و به نظرم هنوز نتوانسته شادابي دهه پيش خود را بازيابد و تنها دليل اين اتفاق تنها و تنها توقيف به رنگ ارغوان است. شايد اگر اين اثر كه مانند آژانس شيشه اي يك انفجار روحي ديگر براي فيلمساز ما بود به درستي ديده مي شد حاتمي كيا مسير بهتري را طي مي كرد اما دقيقا بعد از اين اتفاق اشفتگي‌هاي حاتمي كيا شروع مي شود به نام پدر اثري به شدت ضعيف و آشفته مي شود حلقه سبز علي رغم خوبي‌ها و زيبايي‌هايش تنها يك اثر خوب است و دعوت هم همينطور شايد اگر حاتمي كيا اندكي ريا بلد بود امروز همه منتقدانش را راضي كرده بود اما مشكل و در واقع نقطه قوت حاتمي كيا كه ما را نسبت به او اميدوار نگه مي دارد همين جاست كه مي توانيم به او اميدوار باشيم. همين كه حاتمي كيا امروز با صداقت جامعه اش را نقد مي كند خود نعمتي عظيم است همين كه به مانند هم نسلش كمال تبريزي به ساختن فيلمي مثل هميشه پاي يك زن در ميان است نمي افتد خود نعمتي بزرگ است. ‌

«بشار عطيات»، مدير توليد فيلم سينمايي «رومي آتش عشق» درباره زندگي جلال‌الدين رومي (مولوي) با دکتر محمدرضا حاتمي، رايزن فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در امارات عربي متحده ديدار و گفت‌وگو کرد.

در اين ديدار که پنجشنبه در شهر دبي انجام شد، طرفين درباره ضرورت دقت در معرفي شخصيت پر رمز و راز مولوي، حکيم و شاعر بزرگ ايراني، بحث و تبادل نظر کردند.

عطيات در اين ديدار با معرفي خود و سوابق فعاليت‌هاي هفده ساله‌اش در هاليوود گفت:...............

پرده ی اول : داستانی از مثنوی

مولوی در دفتر اول مثنوی چنین می گوید :

شیر و گرگ و روباهی به قصدشکار کردند و گاو کوهی و بز و خرگوشی را صید کردند. شیر در مقام سلطان ابتدا از گرگ می خواهد که شکارها را تقسیم کند. گرگ، گاو را از آن شیر، بز را سهم خود و خرگوش را برای روباه می داند. شیر از این تقسیم ناراحت شده .........